Leve de naïviteit!

Ik had onlangs één van mijn opdrachtgevers, F, gevraagd om mijn boek ‘Verlichting In Business’ te lezen en zijn mening met mij te delen. Een aantal dagen later deelde F zijn leesrelaas met mij. Hij vond het boek ‘toegankelijk ‘en had een ‘aantal aardige wetenswaardigheden’ ontdekt, en hij had sowieso ‘veel respect voor het feit dat ik mijn ideeën in boekvorm had weten te manifesteren’. Ik merkte aan alles dat F moeite had om het achterste van zijn tong te laten zien en reageerde daarom met ‘.... máár....

 

 

... Je hebt een kritische kanttekening’. F gooide het hoge woord er uit. Hij vond mijn idee over het bouwen aan een betere maatschappij en markt door het toepassen van boeddhistische beginselen erg naïef. Bij het uitspreken van dat laatste woord, keek F een beetje beteuterd. Hij wilde me duidelijk niet beledigen. Ik was echter helemaal niet beledigd. Sterker nog; het is zonder enige twijfel het grootste compliment wat ik in het kader van het boek heb mogen ontvangen. Ik geloof namelijk heilig in naïviteit. 

In het zenboeddhisme is de kracht van naïviteit een reeds lang gekoesterd goed. Het wordt aangeduid met de term beginner’s mind. Shoshin in Japans. Met een beetje fantasie is de gedachte achter beginner’s mind zelfs de equivalent van het hele zen gedachtegoed te noemen. Het boek van de befaamde zenmeester Shunryu Suzuki heet niet voor niets ‘Zen Mind, Beginner’s Mind’. Het draait bij de beginner’s mind om dingen met volledige onschuld en openheid te observeren. Het laatste boek van de hedendaagse zengrootheid Edel Maex heet in dit kader niet voor niets ‘Open Mind’. Open betekent alle vooringenomen en geconditioneerde gedachtes en gevoelens die het ego op objecten of gebeurtenissen projecteert loslaten. Egoloos te schouwen. De werkelijke natuur der dingen te beleven. Ook wel Verlichting genoemd. Naïviteit is in het zenboeddhisme dus een essentiële wijsheid.

Zo ook economisch. Het is veel eenvoudiger om de economische en ecologische crises als onmogelijk onafwendbaar en onoplosbaar te bestempelen, dan als mogelijk afwendbaar en oplosbaar. Voor mij is het tegenovergestelde van naïviteit dan ook compulsiviteit. Compulsief omdat niet-naïef schouwen naar zaken een vrijbrief is voor een eindeloze, machteloze herhaling van zetten. Hét recept voor economisch Samsara. Wie naïef weet te schouwen ziet in dat we niet de omstandigheden waarin we verkeren moeten veranderen, maar de oorzaken die daarvoor verantwoordelijk zijn. Niet meer. Niet minder. Als we willen welzijn, dan moeten we de oorzaken voor welzijn creëren. Of iets anders gezegd: als we niet de oorzaken voor geluk creëren, dan creëren we lijden. Dát is de naïeve werkelijkheid. We kunnen het zo ingewikkeld maken als we willen. We kunnen het als onrealistisch of onhaalbaar bestempelen, maar het verandert niks aan de werkelijkheid. Die blijft wat het is.

Naïviteit is daarmee allesbehalve vrijblijvend. Het is een must. Het is een essentieel onderdeel om tot een ingrijpende verandering van onze markt en maatschappij, een incarnatie, te komen. Zonder naïviteit geen loslaten van vooringenomen en voorgeprogrammeerde destructieve patronen. Zonder naïviteit geen creatie. Het is naïviteit die mensen tot scheppende wezens maakt. En het is scheppen waarin droomkracht en daadkracht samen komen. Dus leve de naïviteit!

 

Reacties   

 
#1 (tussenpozen.co m)Marloes 29-09-2010 10:45
Ik weet eigenlijk helemaal niet goed wat dat nou is, beginner's mind..

Je raakt me kwijt bij "Zo ook economisch".
Citeer
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen